Zenon Laurentowski

Aktor, dyrektor teatru. W 1928 rozpoczął studia humanistyczne na Uniwersytecie Poznańskim. W 1930 debiutował w Teatrze Nowym w Poznaniu. Występował m. in. w Poznaniu i Toruniu. W latach 1936-39 pracował jako dziennikarz i urzędnik oraz był kierownikiem literackim Teatru Marionetek i Sceny Letniej w Ogrodzie Zoologicznym w Poznaniu. W 1939 został wysiedlony z Poznania, okupację spędził w Łowiczu. W 1945 objął stanowisko referenta kultury i sztuki powiatu łowickiego i zorganizował z przebywającymi w Łowiczu aktorami Teatr Ludowy Ziemi Łowickiej. Pod koniec 1945 wrócił do Poznania i objął kierownictwo artystyczne Miejskiego Teatru dla Młodzieży. W latach 1946-49 występował w Teatrze Nowym i Teatrze Komedii Muzycznej w Poznaniu. W sezonie 1949/50 był wicedyrektorem i aktorem Teatru im. Żeromskiego w Kielcach i Radomiu. Od 1950 występował w Warszawie: w Teatrze Domu Wojska Polskiego (1950-51) i w Teatrze Ludowym (1951-65). Pisywał piosenki, satyry, utwory estradowe, felietony teatralne, opracowywał adaptacje sceniczne i przeróbki sztuk.